Dağlarında kekik,
Ellerinden kınalar kokan sevdiğim!
Sen bu âlemde yâr oldun
Sır oldun, bülbül oldun şakıdın
Gecemde gündüzüm,
Baharda açan çiçeğim
Düşlerimde ki refikam oldun
Yazdım seni hece hece
Kim bilebilirdi ki ?
Adına mukadder kader dedikleri
Alın yazım,sevdiğim,dilberim olacaksın!
Oy benim dağlarında kekik
Ellerinden kınalar kokan sevdiğim
Her hazan mevsimi solar mı yaprak?
Düşecek miyiz bizde sarararak?
Tut ellerimden şimdi tutunma vakti
Önde gidenler yer kaptı
Bize kaldı hayâli
Sevdim seni ey Sevgili!
Sarı laleler,navruzlar gibi
Sevdim seni gelincikler gibi
Masmavi çiçekler içinde
Bir peygamber çiçeği gibi sevdim seni
Ellerinde uçuşan ağustos böceğini
Başına taçlar ördüğümde
Garip bir sızı tuhaf bir duyguyla
Dökülen göz yaşlarını sevdim
Bir kaç kare fotoğrafla
Biraz da hüzün kalsın istedim
Olsun diyorum hüzünde gamda lazım
Bizi olgunlaştıran acılarımız değil mi?
Her zaman aşk türküleri söyleyecek değiliz ya!
Varsın biraz da kanasın yüreğimiz
Ben sevmiştim, seni bilmem
Bir temmuz sıcağında
Bir armut ağacının altında serinlemeyi
Küzelerden soğuk su içmeyi
Çalkamaca beraber kaşık sallamayı
Soğan ekmekle de olsa mutlu olmayı sevmiştim.
Ya şimdi! Neler oluyor?
Nasıl da baş dönderiyor medeniyet
Varlık içinde tutsak olmuş beşeriyet
Yetişmek imkansız hızına
Bak sözünde geçmiyor kızına
Varsın eskilerde kalsın
O masum o temiz günler
Her bâdı saba esişinde
Bize kokusu yeter.
Oy benim dağlarında kekik
Ellerinden kınalar kokan sevdiğim
Bir gerdanlık taksam göğsüne
Taşısan güvercinler gibi
Ruhumu rabbe teslim etsem
Sevdiğim, sevdiğim
Sevdiğimden yâdigar der misin?
Şiir /Aziz AKBAL/ Kayseri
